بچها امروز بیاین یکم بخندین

نخند بچه

تركه مي ره پمپ بنزين و بعد از اينکه باکش رو پر مي کنه، مي ره پيش حسابدار و ميگه آقا چقدر؟ يارو مي گه 300. تركه تعجب مي کنه و آروم مي پرسه چي شده؟ شاه برگشته؟ بنزين فروش يواشکي جواب ميده نه، شما گازوئيل زدي

چرا همش ترکای بد بختو مسخره میکنن؟؟؟گناه دارن بیچاره ها

اصفهانيه به بچش ميگه برو دو تا نون از خونه همسايه بگير . بچه ميره و برميگرده ميگه نون ندادند. باباهه ميگه : چه همسايه خسيس هست برو از تو يخچال خودمون بيار

اصلا این جکا چه ربطی به موضوع انتخابات داره؟؟

قزوينيه عروسی ميکنه، فرداش با برادر زنش ميره ماه عسل

این اس ام اس رو برای 2 نفر بفرست: اولی برای یک آدم احمق و دومی برای یک آدم نفهم. بعد بشین فکر کن ببین خودت کدوم یکی بودی که من اینو برات فرستادم؟

جشنواره فيلمهاي افغانستان : 1- يک تکه نان براي 10 نفر (مستند) 2- ديشب بي بي تو ديدم شاه مقسود (خانوادگي) 3- دخترک ناس فروش ( اجتماعي ) 4- چند ميگيري کنده کاري کني؟ (سياسي) 5- ناس، عشق، موتور گازي (کمدي) 6- کابُل بدون توقف (عشقي ) 7- تا حالا موز خوردي (غمگين)

سه تا ديوانه هم اتاقي بودن - يك روز خبر آوردن كه دوتاشون بالا پايين مي پرن و ميگن كه ما سيب زميني هستيم و داريم تو روغن سرخ ميشيم و سومي ساكت نشسته ! رييس بيمارستان هم طبق معمول رفت كه اين ديوونه رو مرخص كنه. پرسيد تو چرا با دوستات نيستي ؟ اون هم گفت : آخه من كف ماهيتابه چسبيدم .

برا این بابا بزگه هم دعا کنید گناه داره

                              نظز یادتون نرها .......

 اینم برای گلم که خودش میدونه کیه

ماه بالاي سر آبادي است ،
اهل آبادي در خواب.
روي اين مهتابي ، خشت غربت را مي بويم.
باغ همسايه چراغش روشن،
من چراغم خاموش ،
ماه تابيده به بشقاب خيار ، به لب كوزه آب.

غوك ها مي خوانند.
مرغ حق هم گاهي.

كوه نزديك من است : پشت افراها ، سنجدها.
و بيابان پيداست.
سنگ ها پيدا نيست، گلچه ها پيدا نيست.
سايه هايي از دور ، مثل تنهايي آب ، مثل آواز خدا پيداست.

نيمه شب با يد باشد.
دب آكبر آن است : دو وجب بالاتر از بام.
آسمان آبي نيست ، روز آبي بود.

ياد من باشد فردا ، بروم باغ حسن گوجه و قيسي بخرم.
ياد من باشد فردا لب سلخ ، طرحي از بزها بردارم،
طرحي از جاروها ، سايه هاشان در آب.
ياد من باشد ، هر چه پروانه كه مي افتد در آب ، زود از آب در آرم.

ياد من باشد كاري نكنم ، كه به قانون زمين بر بخورد .
ياد من باشد فردا لب جوي ، حوله ام را هم با چوبه بشويم.
ياد من باشد تنها هستم.

ماه بالاي سر تنهايي است.

... برای بهترین گلم

مي مكم پستان شب را
وز پي رنگي به افسون تن نيالوده
چشم پر خاكسترش را با نگاه خويش مي كاوم.

از پي نابودي ام ، ديري است
زهر ميريزد به رگ هاي خود اين جادوي بي آزرم
تا كند آلوده با آن شير
پس براي آن كه رد فكر او را گم كند فكرم،
مي كند رفتار با من نرم.
ليك چه غافل!
نقشه هاي او چه بي حاصل!
نبض من هر لحظه مي خندد به پندارش.
او نمي داند كه روييده است
هستي پر بار من در منجلاب زهر
و نمي داند كه من در زهر مي شويم
پيكر هر گريه، هر خنده،
در نم زهر است كرم فكرمن زنده،
در زمين زهر مي رويد گياه تلخ شعر من.

برای بهترین گلم

        
  نام شعر : از آبها به بعد

روزي كه
دانش لب آب زندگي مي كرد،
انسان
در تنبلي لطيف يك مرتع
با فلسفه هاي لاجوردي خوش بود.
در سمت پرنده فكر مي كرد.
با نبض درخت ، نبض او مي زد.
مغلوب شرايط شقايق بود.
مفهوم درشت شط
در قعر كلام او تلاطم داشت.
انسان
در متن عناصر
مي خوابيد.
نزديك طلوع ترس، بيدار
مي شد.

اما گاهي
آواز غريب رشد
در مفصل ترد لذت
مي پيچيد.
زانوي عروج
خاكي مي شد.
آن وقت
انگشت تكامل
در هندسه دقيق اندوه
تنها مي ماند.

فقط میتونم بگم که هزاران بار افسوس از غم از دست دادن این استادبزرگ       

         << قیصر امین پور >>

امیدوارم روحش همیشه شاد باشد.

                                                 من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند

                                                                                        عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی

                                                                                عشق داند که در این دایره سر گردانند 

                                                  جلوه گاه رخ او دیده من تنها نیست

           ماه  وخورشید همین آینه میگردانند  

                                                 عهد ما با لب شیرین دهنان بست خدا

                                                                                  ما همه بنده و این قوم خداوندانند

                                                                               مفلسانیم و هوای می و مطرب داریم 

                                                   آه اگر خرقیه پشمین به گرو نستانند

      وصل خورشید به شب پره اعمی نرسد

                                                   که در این آینه صاحب نظران حیرانند

                                                                             لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ

                                                                                 عشقبازان چنین مستحق هجرانند

 انشالا زودتر از زود میام با پستای جدید